Strona www.kresy.pl wykorzystuje pliki cookies (po polsku ciasteczka)

Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na wykorzystanie przez nas plików cookies w celu zapewnienia Ci wygody podczas przeglądania naszego serwisu. Dowiedz sie więcej na temat cookies oraz w jaki sposób z nich korzystamy. Polityka cookie.

element umundurowania członka UPA, fot. www.wikipedia.pl
Dział Historia wspiera:

Banderowcy

Dodane przez Lipinski
Opublikowano: Poniedziałek, 14 lipca 2008 o godz. 11:11:38
TAGI: Bandera, Koprowski, Szuchewycz, Zając, Niemiec, Lem

 

Członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów frakcji Stefana Bandery, którzy następnie utworzyli Ukraińską Armię Powstańczą, potocznie zwani "banderowcami".


Czy podoba Ci się ten materiał?

Opodatkuj się!
W miesiącu październik otrzymaliśmy od Was 3 854,00 zł, potrzebujemy zaś na dalsze funkcjonowanie 20 000,00 zł.
Zebraliśmy więc tylko 19,27% wymaganych pieniędzy na nasze dalsze funkcjonowanie.

Na Ukrainie po dziś dzień nazywa się ich "banderami". Program polityczny "banderowców", uchwalony w kwietniu 1941r. deklarował walkę o niepodległe państwo na wszystkich terenach ukraińskich. Żądał od Polaków rezygnacji z Ukrainy Zachodniej i głosił konieczność rozprawy z Żydami, którzy według niego byli główną podporą systemu komunistycznego.

Banderowcy podobnie jak melnykowcy utrzymywali kontakt z Abwehrą, ale odnosili się do Niemców z większą nieufnością. Uważali, że wywalczenie niepodległości Ukrainy musi być dziełem samych Ukraińców. Przed atakiem Niemców na ZSRR "banderowcy" przygotowywali tzw. "grupy marszowe", które po wybuchu wojny miały tworzyć lokalną administrację ukraińską na terenach opanowanych przez Niemców. Po zajęciu Lwowa przez Niemców "banderowcy" doprowadzili do powstania Ukraińskiego Komitetu Narodowego, który proklamował powstanie niepodległego państwa ukraińskiego. Działania te nie były uzgodnione z Niemcami i skończyły się aresztowaniem 80 proc. kierownictwa "banderowców" ze Stefanem Banderą na czele.

W 1942r. przywódcy "banderowców" zaczęli lansować ideę utworzenia masowej armii ludowej. Miała ona zahamować ekspansję partyzantki sowieckiej, a także zapewnić ochronę ludności ukraińskiej przed Niemcami. Idea ta szybko doczekała się materializacji. Nowa formacja przyjęła nazwę Ukraińska Powstańcza Armia, przejmując nazwę od oddziałów Tarasa Borowcia "Bulby". Pomimo, iż deklarowała ogólnonarodowy charakter, politycznie była całkowicie kontrolowana przez OUN- Bandery. UPA nie prowadziła działalności antyniemieckiej. Utrzymywała dyskretny kontakt z dowódcami Wehrmachtu i zawierała z nimi lokalne porozumienia. Za głównych wrogów UPA uważała Związek Sowiecki i Polskę. Jej liderzy dopuszczali możliwość sojuszu z Polakami, ale dopiero wtedy, gdy opuszczą terytoria ukraińskie i zaakceptują niepodległość Ukrainy. Dlatego też od początku UPA tworząc swoje struktury, przystąpiła do masowych mordów ludności polskiej na Wołyniu, przenosząc szybko rzezie na teren Galicji Wschodniej i na Lubelszczyznę.

Po przejściu policji ukraińskiej kolaborującej z Niemcami na stronę UPA, formacja ta przejęła kontrolę nad całym Wołyniem. Oddziały Armii Krajowej były za słabe, by się jej przeciwstawić. W wyniku działalności UPA cały żywioł polski został na Wołyniu wyrżnięty lub zmuszony do opuszczenia swoich siedzib. Zniszczone zostały wszystkie polskie wsie. Przeprowadzając antypolską czystkę etniczną, UPA zwalczała i to bezlitośnie wszystkich rodzimych konkurentów: bulbowców, melnykowców i partyzantkę radziecką.

W 1944r. UPA liczyła od 30 do 40 tys. osób w leśnych oddziałach. W razie konieczności byłą jednak w stanie zmobilizować duże ilości rezerwistów wśród ludności cywilnej, którą często terroryzowała, zmuszając do uczestniczenia w swych akcjach, a zwłaszcza w mordowaniu ludności polskiej. UPA rozwinęła swą działalność, gdy na jej czele stanął Roman Szuchewycz. Z Wołynia i Polesia rozszerzyła ona swoją działalność na Galicję Wschodnią. W szczytowym okresie rozwoju UPA dzieliła się na trzy zgrupowania terytorialne- okręgi: UPA- Północ (Polesie i Wołyń), UPA- Zachód (Galicja), UPA- Południe (Podole i Kijowszczyzna). UPA w każdym z okręgów miała od 2 do 5 zagonów (pułków). W skład każdego z nich wchodziło 3-4 kureni (batalionów). Te z kolei miały w swym składzie 3-4 sotnie (kompanie) i sotnię gospodarczą. Najmniejszym elementem w strukturze UPA był rój (drużyna). Trzy roje tworzyło czotę( pluton), a trzy czoty sotnię. Pełna bojowa sotnia liczyła około 150 osób i w jej skład wchodziły poczet sotennego ( dowództw sotni, łącznicy, zwiadowcy). W każdym zgrupowaniu były pododdziały żandarmerii i sanitarny.

W każdym okręgu funkcjonowały szkoły podoficerskie, szpitale oraz liczne pododdziały gospodarcze i usługowe takie jak: składy żywnościowe, piekarnie, rzeźnie, młyny, tartaki, rusznikarnie itp.

W lipcu 1944r. z inicjatywy "banderowców" została utworzona Ukraińska Główna Rada Wyzwoleńcza, która miała kierować ukraińską walką narodowowyzwoleńczą i zapewnić jej kierownictwo polityczne. "Banderowcy" w niej dominowali, ale na zasadzie kwiatka do kożucha dobrali do niej kilku przedstawicieli przedwojennych partii Zachodniej Ukrainy, w tym członkowie UNDO. Przyjęta przez UGRW deklaracja aprobowała "rewolucyjne metody walki" i wzywała naród do gotowości ponoszenia wszelkich ofiar na rzecz sprawy niepodległości.

W końcu października 1944r. kierownictwo OUN-B odbyło się spotkanie, na którym usiłowało ono wypracować strategię , jaką "banderowcy" mają przyjąć po wkroczeniu na Zachodnią Ukrainę Armii Czerwonej. Jego uczestnicy uznali, że wybuchnie szybko III wojna światowa między Zachodem a Związkiem Sowieckim i UPA powinna przygotować się do działań dywersyjnych na tyłach Armii Czerwonej. Sytuacja "banderowców" była już wówczas zła. Większe oddziały UPA zostały już rozbite i wyparte z Wołynia do Galicji Wschodniej i na tereny polskich ziem południowo- wschodnich. Od stycznie do kwietnia 1946r. władze sowieckie przeprowadziły wielką akcję "Zimowa blokada", w toku której UPA została praktycznie rozbita. Banderowcy zeszli do głębokiego podziemia, zajmując się działalnością terrorystyczną i propagandową.

Na terenie Polski oddziały UPA zakończyły swa działalność po akcji "Wisła", w wyniku czego utraciła ona podglebie i zaplecze.

Ostatni większy oddział UPA prowadził działania jeszcze w 1954r., a mniejsze komórki jeszcze dawały o sobie znać w 1956r.

Banderowcy nie zaprzestali swojej działalności. W 1945r. wznowili ją za granicą.

Marek A. Koprowski



  • Poleć
  • Lubię to!
  • Zgłoś nadużycie
  • Skomentuj
poczekaj cierpliwie...
Baner 750px x 100px




Rejestracja

Do logowania
Użytkownik (*):
E-mail (*):
Hasło (*):
Ponownie (*):
 
O sobie
Rok urodzenia:
Miejsce zamieszkania:
Telefon:
O sobie:
Moje komunikatory
Gadu-Gadu:
GoogleTalk:
Skype:

Zaloguj się do serwisu


| Zapomniałem hasła

Witaj Gościu! Zarejestruj | Zaloguj