Historia (strona: 1) :: Kresy.pl

Ostatnio na forum:

alus13

POLSKIE TERMOPILE ZADWÓRZE mordowano zabijano nas rozrywano dzieci na kawalki JA banderowcom nie (...)

Dodano: 2012-02-05 00:15:15
alus13

proponuje wolną UKRAINE która chce WOLNOŚCI POLSKI i która wreszcie uzna granice POLSKI i (...)

Dodano: 2012-02-05 00:07:54
Lipinski

Jednak się pospieszyłem. Okazuje się, że ta sprawa jest pogmatwana. Co prawda wikipedia mówi o (...)

Dodano: 2012-02-04 23:09:57
Lipinski

Dziękujemy za wyłapanie tego oczywistego błędu, zaraz to

Dodano: 2012-02-04 22:53:16

Przejdź na forum!

Stylowy Dwór

Karta przedpłacona Konserwatorska Kampania Kresowa

W poczekalni w tym dziale: 11!

Od: wachmistrz_Soroka Dodano: 04.02.2012 Liczba wyświetleń: 233

Przybijali do ścian gwoździami (Artykuł)

W Józefinie schwytanych ludzi przybijali do ścian kuźni gwoździami. Konali oni w straszliwych męczarniach. Na koniec upowcy podpalili kuźnię, by zwiększy[...]
- Poleć
- Nie lubię tego!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Przejdź na forum (3)

Wilniuk Wydaje mi się, że Bulba nie brał udział w ataku na Przebraże. W tym czasie jego partyzantka była juz rozbita przez bandziorów z UPA
2012-02-04 21:17:48

Lipinski Dziękujemy za wyłapanie tego oczywistego błędu, zaraz to poprawimy.
2012-02-04 22:53:16

Lipinski Jednak się pospieszyłem. Okazuje się, że ta sprawa jest pogmatwana. Co prawda wikipedia mówi o rozbiciu siczy poleskiej 19 sierpnia 1943 roku ale z kolei w sieci znajdują się też inne opinie, potwierdzające udział Bulby w natarciu na Przebraże. Osobiście wydaje mi się to mało prawdopodobne, ale skoro tak jest w relacji p. Mirosława Łozińskiego, to musimy to zostawić nawet jeśli to błąd. Mam nadzieję, że ktoś to ostatecznie zweryfikuje.
2012-02-04 23:09:57

Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: wachmistrz_Soroka Dodano: 03.02.2012 Liczba wyświetleń: 209

Szlachta polska na ukrainnych województwach Rzeczypospolitej w latach 1569-1648 (1) (Artykuł)

W przeddzień powstania Chmielnickiego, Ukraina zdominowana była przez polskich i ruskich magnatów i wypełniona tłumem ich dzierżawców. Żywioł polski był obecny[...]
- Poleć
- Lubię to!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: wachmistrz_Soroka Dodano: 30.01.2012 Liczba wyświetleń: 891

Koszmarne sceny zbrodni (Artykuł)

Z przerażeniem patrzyli, jak upowcy wyciągnęli z domu jego żonę i dwóch synków. Najpierw o ściany domów porozbijali głowy chłopczykó[...]
- Poleć
- Nie lubię tego!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: wachmistrz_Soroka Dodano: 25.01.2012 Liczba wyświetleń: 370

Polska orientacja w łonie Kozaczyzny w latach 60-tych XVII wieku (Artykuł)

Geneza ukształtowania się tej orientacji ma bezpośredni związek z polityką nowego hetmana kozackiego Iwana Wyhowskiego szukającego po śmierci swojego mocodawcy [...]
- Poleć
- Nie lubię tego!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: marcin1988 Dodano: 23.01.2012 Liczba wyświetleń: 313

Powstawanie narodowości ukraińskiej wg płk. Czesława Mączyńskiego (Artykuł)

"Próchniejąca od wieku Austrja, hołdująca stale zasadzie divide et impera w tym celu, by zdusić i unieszkodliwić ruch wolnościowy polski, stworzyła i roz[...]
- Poleć
- Lubię to!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Przejdź na forum (5)

marcin1988 Ja sam;) Polecam ten fragment, bo daje sporo do myślenia. Całość dostępna w internecie.
2012-01-24 00:09:25

Lipinski Super, ale zachęcamy też do własnej twórczości ;)
2012-01-24 00:15:32

marcin1988 Pojawi się w tym tygodniu, bez obaw ;-)
2012-01-24 00:31:56

Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: wachmistrz_Soroka Dodano: 23.01.2012 Liczba wyświetleń: 379

Początki wołyńskiej stanicy (Artykuł)

Ofiary były całe zbroczone krwią, ciała miały pokryte niezliczonymi ranami od bagnetów, noży i nożyków. Dziewczęta miały odcięte piersi, mchem wypchane i pozszy[...]
- Poleć
- Lubię to!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: PaKoz Dodano: 23.01.2012 Liczba wyświetleń: 564

Celebryta dwudziestolecia międzywojennego (Artykuł)

Są tylko dwa zawody właściwe dla prawdziwego mężczyzny - kawalerzysta bądź poeta - tymi słowami powitał na warszawskim dworcu Wieniawa przybywającego do II Rzec[...]
- Poleć
- Nie lubię tego!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Przejdź na forum (2)

PaKoz Witam, z niewiadomych przyczyn poznikały mi w tekście tabulatory gdzieniegdzie, byłbym wdzieczny za małą korektę. PZDR
2012-01-23 14:08:11

Lipinski Staramy się, ale z naszym edytorem tekstów różnie bywa ;)
2012-01-24 00:14:03

Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: wachmistrz_Soroka Dodano: 18.01.2012 Liczba wyświetleń: 17534

Twarzą w twarz z mordercą (Artykuł)

Przywitałem się z obydwoma i pytam się Wołodii - czy żywe Petro Horbaczewski? - A ten mówi - o właśnie witał się! - Spojrzałem na niego jeszcze raz, był [...]
- Poleć
- Nie lubię tego!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: wachmistrz_Soroka Dodano: 17.01.2012 Liczba wyświetleń: 451

Na miejscu rodzinnej tragedii (Artykuł)

"Informacja Wojskowa zakatowała go niemal na śmierć. Oprawcy połamali mu żebra i wybili jedno oko. Żądali, by potwierdzić, że byłem członkiem spisku, który chci[...]
- Poleć
- Nie lubię tego!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: Combat56 Dodano: 15.01.2012 Liczba wyświetleń: 583

Husaria - czy rzeczywiście najlepsza? (Artykuł)

Nie ma chyba drugiej formacji wojskowej wokół której narosło by tyle mitów co wokół Husarii.W większości nasze wyobrażenia na jej te[...]
- Poleć
- Lubię to!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Przejdź na forum (16)

Radosław Sikora Przejdę teraz do samego artykułu „Husarz kontra kirasjer”, który napisali Przemysław Górniak i Aaron Welman „Czy husaria była najlepszą kawalerią w XVII wieku? Zwolennicy kirasjerów stanowczo zaprzeczają. Do dziś husaria pozostaje symbolem militarnej potęgi Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Choć jej rzeczywiste zasługi są niezaprzeczalne, zdążyła przy okazji obrosnąć mitem czyniącym z niej oddział wojowników niezniszczalnych i tak uniwersalnych, że zdolnych walczyć we wszystkich warunkach i z każdym przeciwnikiem. Ów mit wynikał w dużej części z braku konkurencji. Pojawiła się ona dopiero w XVII wieku, gdy w wojnie trzydziestoletniej zwrócili na siebie uwagę kirasjerzy feldmarszałka Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego Gottfrieda Heinricha von Pappenheima. Ponieważ obie formacje walczyły w tych samych czasach i z tym samym przeciwnikiem (Szwedami), można na przykładach zwycięskich i przegranych bitew spróbować przedstawić zalety oraz wady husarzy i kirasjerów.” R. S.: Nie mam pojęcia dlaczego to kirasjerzy Pappenheima mieliby być czymś szczególnie wyjątkowym. To nie oni odeszli od karakolu na rzecz szarży na białą broń. Zrobili to Francuzi już pod koniec XVI w. „Ciężka kawaleria Husaria na początku swojego istnienia daleko odbiegała od wizerunku przedstawionego przez Henryka Sienkiewicza. Najczęściej nie przyodziewała żadnego pancerza (rzadko lekką zbroję), a jedynymi stałymi elementami były tarcze i lekkie kopie. Wówczas wygląd husarza zdecydowanie odbiegał od stereotypowego wyobrażenia o europejskim rycerzu zakutym w ciężką zbroję. Dopiero po reformach króla Stefana Batorego husaria powoli stawała się cięższą kawalerią. Dużo czasu to zajęło, gdyż jeszcze pod Kircholmem szarżowała zbrojna w kolczugi i kapaliny. Głównie dlatego, że wielu husarzy nie było stać na lepszy ekwipunek.” R. S. Po pierwsze, kolczugi wcale nie były tańsze od zbroi płytowych. Na przykład w inwentarzu husarza litewskiego Jana Franciszka Korwin Gosiewskiego mamy i zbroje (2 zbroje warte łącznie 60 zł), i kolczugę wartą 150 zł. Więc jeśli kogoś było stać na kolczugę, to na pewno mógł sobie kupić prostą zbroję płytową. Po drugie, cena uzbrojenia ochronnego to zaledwie ułamek kosztów wyekwipowania całego pocztu. Najdroższe były konie bojowe, których wartość potrafiła wielokrotnie przewyższać cenę czy to zbroi, czy kolczugi. Po trzecie, obraz Petera Snayersa „Bitwa pod Kircholmem” pokazuje husarzy w zbrojach płytowych, a nie w kolczugach. Także nagrobek husarza, Franciszka Nikodema Kossakowskiego, uczestnika tej bitwy, który zmarł kilka lat po niej, przedstawia go w pięknej pełnej zbroi, której nie powstydziłby się żaden kirasjer. Skąd więc pomysł, że husarze pod Kircholmem nie mieli zbroi płytowych tylko same kolczugi? Prawdą jest, że tak w epoce Kircholmu, jak i wcześniej, a także później, husaria kolczugi nosiła. Nie jest natomiast prawdą, że pod Kircholmem nosiła tylko kolczugi i kapaliny, i że wynikać to miało z powodów ekonomicznych. „Inaczej rzecz się miała z kirasjerami, którzy wywodzili się wprost ze średniowiecznej ciężkiej kawalerii. Ze względu na istotne zmiany w sztuce wojennej i szersze użycie broni palnej porzucili kopie na rzecz pistoletów. Wyposażeni w zbroje „trzy czwarte”, nadal przypominali w znacznym stopniu ciężkozbrojnych kopijników święcących triumfy w poprzednich wiekach.” R. S.: Husarze zdziwiliby się słysząc, że nie wywodzą się z rycerstwa. Oni się nazywali rycerzami. A do tego używali kopii – podstawowej broni rycerzy. „Zdecydowali się również na odejście od tradycyjnej szarży na rzecz karakolu, czyli konnej odmiany przeciwmarszu stosowanego przez piechotę. Ten sposób walki polegał na stałym ostrzale z broni palnej. W tym celu jazda zbliżała się do formacji przeciwnika w szyku złożonym z kilkunastu szeregów. Trzy pierwsze, luźno rozstawione, oddawały strzał z pistoletu z jednej, a po obrocie – z drugiej ręki, po czym wycofywały się, robiąc miejsce dla kolejnych trzech szeregów. To tłumaczy, dlaczego ta metoda ataku wzięła nazwę od francuskiego słowa „caracole”, oznaczającego spiralę. Może wydawać się dziwne, że przedkładając karakol ponad szarżę kawaleryjską, kirasjerzy pozostawali ciężej opancerzeni niż husaria. Trzeba jednak wiedzieć, że uzbrojenie ochronne w XVII wieku różniło się budową i przeznaczeniem od średniowiecznego. Zbroje kirasjerskie były tworzone z myślą o odpieraniu ataków przeprowadzanych przy użyciu zarówno broni białej, jak i palnej, co – jeśli weźmiemy pod uwagę wybraną przez tę formację technikę walki – tłumaczy pełne opancerzenie. Nie bez znaczenia był także wpływ zachodnioeuropejskich tradycji rycerskich. Szarża i karakol Styl walki husarii ewoluował w ciągu wieków i raczej szedł pod prąd nowym trendom panującym w Europie.” R. S.: Te „nowe trendy” nie są tożsame z postępem. Użycie broni palnej, jako głównej siły uderzeniowej kawalerii, było ślepą uliczką, w którą weszła kawaleria zachodnioeuropejska w XVI w.. To właśnie między innymi dlatego takie sukcesy husaria odnosiła. W końcu zrozumiano to i w zachodniej Europie, co poskutkowało tym, że w XVIII w. masowo powrócono do dawnych form walki – szarż na białą broń, bez wstępnego ostrzeliwania nieprzyjaciela. „Rzeczpospolita Obojga Narodów, która nie prowadziła ekspansji na zachód, miała za to rozległe tereny na wschodzie, przyjęła rolę „przedmurza chrześcijaństwa”. Z tego względu państwo musiało dostosować swą armię do specyfiki regionu i przeciwników innych niż francuscy muszkieterowie czy niemieccy landsknechci. Na wschodzie trzeba było walczyć z Kozakami i Tatarami. W wyniku wieloletnich doświadczeń husaria potrafiła się idealnie dostosować do walki ze wschodnią jazdą. W drugiej połowie XVI wieku powoli zaczął się pojawiać kawaler w pancerzu z elementami płytowymi (sto lat później będzie to już półzbroja) wyposażony w zmodyfikowaną kopię (znacznie lżejszą niż te średniowieczne), pistolet, koncerz (lub pałasz), orientalną szablę i niekiedy łuk refleksyjny zapożyczony od Tatarów. Husaria była używana jako kawaleria uderzeniowa, od czego w zachodniej tradycji wojskowej zaczęto odchodzić. W przypadku kirasjerów karakol stanowił rzeczywiście podstawową taktykę. Nie znaczy to jednak, że był to ich jedyny styl walki. Dowiódł tego von Pappenheim śmiałą szarżą w bitwie pod Lützen.” R. S. Jak już zaznaczyłem, Pappenheim nie był nikim wyjątkowym. Szarże na białą broń prowadzili kirasjerzy jeszcze zanim Pappenheim zaczął swoją karierę wojskową. „Feldmarszałek Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i jeden z najznakomitszych dowódców wojny trzydziestoletniej służył wcześniej w jeździe polskiej i dobrze znał husarię. Na podstawie swych doświadczeń zreformował kirasjerów, czerpiąc ze „skrzydlatych” to, co najlepsze. Należy jednak od razu dodać, że pozostałe formacje kirasjerskie nie miały takiego doświadczenia, jak ta dowodzona przez von Pappenheima.” R. S: To ostatnie zdanie całkowicie mija się z prawdą. „Feldmarszałek rzeczywiście niejednokrotnie stosował przełamujące szarże, ale z drugiej strony aż tak wiele ich nie wykonał, gdyż w bitwie pod Lützen został śmiertelnie raniony. Husaria, ze względu na swe wyszkolenie, potrafiła radzić sobie z różnymi przeciwnikami, ale tak naprawdę w XVII wieku koncentrowała się przede wszystkim na ryzykownych atakach.” R. S.: A cóż to są te „ryzykowne ataki”? Szarże na przeciwnika? Toż właśnie po to stworzono kawalerię. „Skrzydlaci jeźdźcy byli ubezpieczani przez swych pocztowych, uzbrojonych również w ciężkie pancerze” R. S: A co to są owe „ciężkie pancerze”? Jakieś szczególnie ciężkie kolczugi, czy może zbroje? „oraz w długą broń palną.” R. S. Długa broń palna się zdarzała, ale w okresie, o którym tu mowa, podstawowym uzbrojeniem czeladzi pocztowej były kopie, a nie długa broń palna. „Ponadto wsparcia udzielały im inne oddziały jazdy, na przykład rajtarzy (nieporozumieniem jest nazywanie tej formacji ciężką kawalerią)” R. S.: Rajtar to pojęcie na tyle szerokie, że obejmuje także i kirasjera. Więc jak najbardziej rajtar mógł być synonimem ciężkiego kawalerzysty. „czy arkebuzerzy zagranicznego autoramentu. Dowódca musiał z rozwagą korzystać z husarskiej siły, by jak najbardziej zminimalizować straty przy brawurowej szarży. Doskonale o tym wiedział błyskotliwy hetman litewski Jan Karol Chodkiewicz, który zdziesiątkował armię szwedzką w bitwie pod Kircholmem w 1605 roku. By zminimalizować przewagę czterokrotnie większych sił przeciwnika”, R. S.: Trzykrotnie liczniejszych (licząc samych żołnierzy). „wykorzystał dogodną formę terenu oraz deszczową aurę.” R. S. To są niestety niczym nie poparte supozycje. „Wśród Szwedów dominowała głównie piechota. Husarska kopia znakomicie spełniała swoje zadanie (mimo że z reguły wykorzystywano ją przeciw kawalerii) – przełamywała szeregi pikinierów ubezpieczających strzelców. „Skrzydlaci” stosowali także ryzykowną upozorowaną ucieczkę, by móc ponownie zaszarżować na przeciwnika, rozbić jego szyk i zmusić do odwrotu. Taka brawura była całkowicie obca szwedzkiej armii, której taktyka i uzbrojenie wpisywały się w zachodnioeuropejski styl walki. Nikt nie jest doskonały Słabość husarii objawiła się w bitwie pod Gniewem w 1626 roku. Osławiona polska kawaleria nie radziła sobie ze zmasowanym ostrzałem Szwedów, a ponawiane szarże rozbijały się o ścianę kul przeciwnika.” R. S. Kompletna nieprawda. Zalecam lekturę swojego artykułu na temat tej bitwy i roli w niej husarii: http://www.radoslawsikora.republika.pl/GniewVivatVasa.pdf „Król Gustaw II Adolf dobrze pamiętał druzgoczącą klęskę swego ojca Karola IX, poniesioną 21 lat wcześniej pod Kircholmem. Z kolei nieudolny polski król Zygmunt III Waza postanowił pod Gniewem wykorzystać słynną jazdę Rzeczypospolitej do ataków zaczepnych, praktycznie pozbawiając ją wsparcia oddziałów zabezpieczających natarcie, co pozwoliło przeciwnikom na oflankowanie „skrzydlatych” oraz zatrzymanie ich silnym ostrzałem muszkieterów i artylerii. Choć bitwa pod Gniewem była głównie porażką dowódcy, potwierdziła przy okazji, że husaria jest tak naprawdę formacją przełamującą, a jej wykorzystanie powinno być poprzedzone wieloma innymi działaniami mającymi umożliwić wykonanie szarży na broń białą.” R. S. Bitwa pod Gniewem pokazała tylko, że pozostająca za umocnieniami piechota, jest nie do ruszenia przez kawalerię. Tyle, że samo przetrwanie bitwy nie jest równoznaczne z jej zwycięstwem. „Kirasjerzy von Pappenheima również nie byli doskonali. Spektakularną porażkę ponieśli w pierwszej bitwie o Breitenfeld (1631 rok) z siłami również dowodzonymi przez króla Gustawa Adolfa. Pięć tysięcy kirasjerów aż siedmiokrotnie wykonywało karakol, nim zostali rozbici. Trzeba jednak zauważyć, że podczas tej bitwy podkomendni von Pappenheima ścierali się jednocześnie z jazdą i piechotą szwedzką, walczyli zarówno na broń palną, jak i białą. Kirasjerzy potrafili wyciągnąć lekcję z tej porażki i dostosowali swój styl wojowania do zmian na polu walki. Już w bitwie pod Lützen dowiedli, iż są formacją dość elastyczną. Tego nie można raczej powiedzieć o husarii – bezradnej, gdy nie mogła przeprowadzić udanej szarży.” R. S. To ostatnie zdanie jest zupełnie fałszywe. W warunkach, w których pod Lützen szarżowali kirasjerzy, husaria nie miała sobie równych. W warunkach, w których pod Gniewem przyszło szarżować husarii, żadna kawaleria nie miała szans. A decydowało o tym użycie lub nie, umocnień polowych oraz wykorzystanie, bądź nie, sprzyjających warunków terenowych. Ciężka kawaleria, żeby móc skutecznie przeprowadzić swój atak, musiała mieć do tego odpowiedni teren. To się tyczy tak kirasjerów, jak i husarzy. „Wojsko pogrzebowe Z czasem husaria – tak jak cała Rzeczpospolita – zaczęła podupadać. Ze względu na pustki w szlacheckich skarbczykach liczba „skrzydlatych” regularnie spadała. Wprawdzie starano się uzupełniać ubytki, ale ze względów finansowych skutkowało to spadkiem jakości uzbrojenia i wyszkolenia. Nie bez znaczenia była też zmiana szlacheckich obyczajów i odejście od tradycji rycerskich. Husaria w XVIII wieku stała się w końcu wojskiem paradnym, używanym tylko na popisach wojskowych lub pogrzebach wodzów i oficjeli. Z tego powodu nazywano ją „wojskiem pogrzebowym”.” R. S. To prawda. „Oddziały kirasjerów przetrwały znacznie dłużej.” R. S. Ale nie takiej formie, jak kirasjerzy Pappenheima. Uzbrojeni w broń drzewcową kawalerzyści przetrwali do XX w., co nie znaczy, że był to ten sam rodzaj jazdy, co XVII w. husaria. „W XIX wieku walczyły jeszcze na frontach wojen napoleońskich. Tak długa żywotność tej formacji świadczy o jej elastyczności i użyteczności.” R. S. Owszem, kirasjerzy (choć nie tacy, jak Pappenheima) byli użyteczni i w XIX w. Tak samo, jak i lansjerzy. „Kirasjerzy, choć niepozbawieni wad, stanowili godną zachodnią przeciwwagę dla polskiej husarii, którą pod pewnymi względami (na przykład, jeśli chodzi o dostosowywanie się do zmiennych warunków pola walki) nawet przewyższali.” R. S. A to jest wniosek oparty jedynie na życzeniach autorów. Husaria wielokrotnie w XVII w. walczyła z kirasjerami różnych nacji. Wielokrotnie walczyła i wielokrotnie ich zwyciężała. I to czasem przy dużej przewadze liczebnej przeciwnika (jak np. pod Kutyszczami w 1660 roku, gdzie ok. 140 husarzy rozbiło ok. 700 kirasjerów). Nie znam bitwy, gdzie przy porównywalnym stosunku sił, husaria przegrała z kirasjerami. Najlepszą oceną przydatności obu formacji jest bitwa wiedeńska 1683 roku, gdzie to husarzy wysunięto do pierwszej linii, aby całej sprzymierzonej armii torowała drogę, a cesarscy i niemieccy kirasjerzy szli husarii w posiłku. Co do „dostosowania się do zmiennych warunków pola walki” - to było całkowicie na odwrót. Ale o tym niżej. „Szabla czy rapier? W przypadku oręża husaria postawiła na specjalizację,” R. S.: Całkowita nieprawda. Husaria wielokrotnie walczyła jako ciężka kawaleria, ale także wykonywała zadania kawalerii lekkiej, a bywało, że spieszano ją nawet i walczyła wtedy jak piechota. To z epoki Pappenheima pochodzi opis „husarz drzewko porzuciwszy, służy za rajtara [kirasjera], zbroję zdjąwszy, za kozaka [lekkiego kawalerzystę] stanie”. Husarz był czymś więcej niż kirasjer, bo oprócz tego, że mógł walczyć tak jak on, walczył również kopią – a ta właśnie broń, jak zapewniał cesarski feldmarszałek Raimondo Montecuccoli, była królową broni. „z kolei kirasjerzy na większą wszechstronność. Istnieje spór, która z formacji dysponowała bronią białą, lepiej przygotowaną do bezpośredniego starcia. Husarska kopia nadawała się użycia tylko raz,” R. S. Tak jest. Kopia powinna się złamać przy uderzeniu. A gdy się złamała, husarz stawał się de facto kirasjerem. „szabla natomiast (lub pałasz) ustępowała kirasjerskiemu rapierowi, gdy chodzi o uniwersalność.” R. S. Skąd w ogóle taka opinia? Czego to nie potrafiła szabla i pałasz, co potrafił rapier? „Z drugiej wszakże strony rapier, który pozwalał na jednoczesne rąbanie i zadawanie sztychów, nie dorównywał pod względem obu tych funkcji bardziej wyspecjalizowanym egzemplarzom broni husarskiej. Biorąc jednak pod uwagę zróżnicowanie uzbrojenia przeciwników (nawet w obrębie jednego oddziału), wydawał się wyborem bardziej trafionym niż kopia i szabla.” R. S. Tyle, że husaria nie używała kopii i szabli (lub też kopii i pałasza), lecz zestawu: kopia, szabla, pałasz (ewentualnie, zamiast tego ostatniego, koncerz). Skoro więc autorzy uważają, że „rapier, który pozwalał na jednoczesne rąbanie i zadawanie sztychów, nie dorównywał pod względem obu tych funkcji bardziej wyspecjalizowanym egzemplarzom broni husarskiej”, to powinni dojść do wniosku, że to husaria była wyposażona w lepszy, bardziej uniwersalny zestaw uzbrojenia. „Husaria, choć doskonała w szczególnym rodzaju walki, padła ofiarą owej specjalizacji – zbytnio bazowała na tradycji oraz na formach zapożyczonych z innych formacji, które nie do końca odpowiadały realiom pola walki.” R. S. Szkoda tylko, że żadne starcie z XVII wieku tego nie potwierdza :). Za to jest wiele przykładów starć kirasjerów z husarzami, w których ci ostatni udowodnili swą skuteczność. Do nich należą np. Kropimojza 1621, Poswol 1625, Gniew 1626, Tczew 1627, Trzciana 1629 (żeby poprzestać tylko na epoce wojen z Gustawem Adolfem). Podsumowując – zainteresowanym tą tematyką polecam rozdział "O walkach z rajtarami" (s. 167-202) z mojej pracy doktorskiej, którą można ściągnąć sobie pod poniższym linkiem: http://rozprawy.uph.edu.pl/gsdl/collect/rozprawy/index/assoc/HASH7024.dir/Sikora%20Radoslaw.pdf
2012-01-18 21:40:05

Piotrek93 Mam drobną sugestię. Zamiast pisać tego jako komentarze mógłby Pan to wpisać jako artykuł, przyjemniej by się czytało :) Pozdrawiam
2012-01-18 22:13:55

Radosław Sikora Zdaję sobie z tego sprawę, ale niestety pisanie osobnego artykułu jest zbyt pracochłonne, a ja nie mam teraz wiele wolnego czasu. Co innego forma komentarza, jak ta powyżej. Pisanie tego zajęło mi niewiele ponad godzinę, a pozwoliło wypunktować ważniejsze błędy.
2012-01-19 04:07:36

Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: wachmistrz_Soroka Dodano: 14.01.2012 Liczba wyświetleń: 340

Dowody Burdenki i brzoza Anodiny (Artykuł)

Dezinformacja to słowo klucz do polityki sowieckiej. Nie proste "kłamstwo" - lecz dezinformacja, a więc szeroko zakrojone działania mające wprowadzić zamęt: od [...]
- Poleć
- Lubię to!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: gornik1981 Dodano: 12.01.2012 Liczba wyświetleń: 141

Historia prawosławnego monasteru pod wezwaniem św. Onufrego w Jabłecznej. (Artykuł)

Kilka słów o historii głównego ośrodka prawosławia na Chełmszczyźnie[...]
- Poleć
- Lubię to!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Przejdź na forum (5)

tutejszy Tekst bardzo ciekawy – gratuluję. Bywam w monasterze dość często. Poniżej podsyłam kilka oryginalnych „zdobyczy”. Klasztor zawsze wydawał się przyjazny dla wszelkich braci mniejszych, nieraz widywałem kopciuszka w samej cerkwi, i inne skrzydlatego stworzenia, o których zresztą bardzo ciekawie opowiadał brat Sergiusz, aż do tej wiosny, kiedy to wycięty został taki wielki olbrzym, drzewo zdrowe, nikomu nie zagrażające bo stojące na łąkach koło klasztoru, jakby „czerńcy” zapomnieli o słowach starca Amfilochiusza z góry Athos, który mówił, że: „kto nie kocha drzew, nie kocha Chrystusa”….
2012-01-14 17:51:59

4

gornik1981 Dziękuję serdecznie za słowa uznania. Nie podpisałem się pod tekstem ze zwykłego roztargnienia, ale już się poprawiłem. Pozdrawiam wszystkich gorąco "Autor"
2012-01-15 17:31:35

Parnikoza Naprawdzie ciekawe, może byc tak dawny jak ten nasz u Lwowe, jaki jesze z XIII wieku sie wywodzi) Dziękuje
2012-01-15 21:35:17

Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu
Od: PaKoz Dodano: 12.01.2012 Liczba wyświetleń: 303

Wesoła Lwowska Fala, czyli co bawiło publiczność w II RP (Artykuł)

W Polsce dwudziestolecia międzywojennego bardzo ważnym medium rozrywkowo informacyjnym było radio. Stacja nadawcza lwowskiej rozgłośni Polskiego Radia została u[...]
- Poleć
- Nie lubię tego!
- Zgłoś nadużycie
- Skomentuj
Przejdź na forum (5)

PaKoz Dziękuje za pomoc i na przyszłość się poprawię:)
2012-01-12 15:50:38

Lipinski "Dziękuje za pomoc i na przyszłość się poprawię:)" Zachęcamy do jak najczęstszego publikowania ;)
2012-01-14 14:17:24

Lech "Batiary, to dzieci so lwoskij ulicy Wysoły, z fasonym, skory du kantania: Na takich gdzi indzij mówiu „ulicznicy” Co ni wytrzymuji jednak purówniania." Dobrze się to czytało, no no! :)
2012-01-14 15:04:52

Aby skomentować - musisz się zalogować lub jeśli nie masz u nas konta - zarejestrować!

poczekaj cierpliwie...

Jeżeli uważasz, że materiał ten musi być sprawdzony - zgłoś nadużycie!

Wybierz kategorię, która najlepiej odzwierciedla Twoje obawy związane z tym materiałem, abyśmy mogli go zweryfikować i określić czy narusza Regulamin serwisu. Nadużywanie tej funkcji także narusza Regulamin serwisu

strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9

© Kresy.pl 2008-2012
O serwisie
Regulamin
Wesprzyj nas
Reklama
Kontakt

Portal powstał przy wsparciu:

Witaj Gościu! Zarejestruj | Zaloguj